april 2004.
Ik mag de pestkoppen van vroeger wel haast gaan bedanken, want dankzij hun heb ik mezelf zo'n doorzettingsvermogen gecreeerd dat ik nu haast onverwoestbaar ben.
Want ik ben nu haast drie jaar bezig om mezelf weer te worden en dankzij hun blijf ik maar doorgaan(tot het naadje en verder...)
Inmiddels doe ik het huishouden weer, dus ook het wassen, het strijken laat ik aan Coby over, die vind dat nog leuk,en elke dag maak ik het eten en inmiddels eet ik ook weer een tijdje mee, want daar ben ik met de kerst weer mee begonnen,wat bij mij het gevoel bevestigd van niet eten is lammaken en tuurlijk loopt het eten dan je longen in en wat ik met Utrecht ben afgesproken is dat ik het op eigen risico wel mocht proberen maar men stond daar niet te juigen als ik dat zou doen EN IK LEEF NOG!!!!!
Drinken doe ik nog niet,omdat de dunne substantie van vocht nog steeds mijn longen inloopt en om dan longontsteking van te krijgen , ik kijk wel uit, hebben ze me in het ziekenhuis wel laten zien dat drinken wel via de sonde kan dus geniet ik nu ook dagelijks van mijn thee en koffie en een wijntje is ook lekker hoor. Je ziet dat ik steeds gewoner weer word, haast net zoals vroeger.En ja ik zit nog steeds in een rolstoel maar nog steeds denk ik dat ik we er ga lopen,puh.

Groetjes Marjan