Deiboek  april 2005.

Het gaat wat waterig maar hiep hoi de lente komt eraan. Alles spruit weer uit en ook het onkruid moet gewied worden en aangezien de heren in mijn huis geen tuinambities hebben komt het weer op de vrouwen neer.
Ja, ik wied ook,met mijn emmertje duik ik voorover,want ik ben inmiddels zo sterk geworden dat ik niet meer voorover uit de kar kiep. En het was ook hoognodig, inmiddels zijn we de tuin aan het verhogen zodat het wieden voor mij wat makkelijker gaat. Ook de katten vinden het gezellig dat ik ook weer buiten ben.
Wat inmiddels veel wel weten is dat ik vreselijk eigenwijs ben,ik heb nu al een lange tijd haast geen bril meer op en kan inmiddels stukken beter zien dan ik deed. Ook mijn oogarts staat voor een raadsel maar ik zag toevallig es iets op TV over een ORANG-OETANG, daar sprak men over het zelfhelend vermogen als zo'n aap es iets brak of zo. Aangezien wij ook van de apen afstammen zou het toch helemaal niet zo gek zijn als wij ook zo een zelfhelend gen zouden hebben, toch?
Stel dat we er gewoon nooit tijd voor hebben genomen en het vergeten zijn, doordat de arts wel met een snelle remedie zou komen terwijl heel veel geduld voor genezing kon zorgen.

Marjan

 

as ik lis mei myn earm neist myn holle kin ik no sels myn linker earm, sūnder te helpen mei de oare earm, neist myn liif krije.