Deiboek december 2005

Door drukte wat later, maar ook omdat mijn webmaster naar China was, deze wat later...

Het gaat lekker, ik betrap me er op vaker los te staan en ook dat ik vaker zonder enig houvast los durf te gaan staan...
Het lijkt alsof ik een soort groeifase doorloop volgens het OEI, IK GROEI-boekje, dus ook met de nodige scheld en huil kanonnades welke ik me nog herinner van onze kinderen. Komt er eigenlijk op neer dat ik ook zou moeten kruipen en langs dingen gaan lopen, maar ik ben dan meteen zo lang, en ik heb ook niet zo'n luierkont om op te vallen en ook mijn speklagen zijn weg dus ik zou meteen op mijn botjes vallen en da's pijnlijk. Dus ik houd het eerst maar bij loslopen in het zwembad.

Voor de liefhebbers nog de uitslag van mijn oogarts. Het is dat de sterkte steeds veranderd op het moment dat ik met mijn ogen knipper, probleem is dat daar geen bril voor valt te maken, dus details zie ik niet scherp, wat ver weg is blijft wel dezelfde sterkte dus daar draag ik nu een bril voor. 
Heb ik weer....

Het drama feestvieren. (februari 2006)
Ja, voor mij is dat feestvieren een drama want om een gulden middenweg te vinden tussen al dat lekkers of praten is vreselijk moeilijk. Het liefste zou ik nooit weer willen eten ,maar het is zo vreselijk gezellig samen eten, maar eten betekent voor mij niet kunnen praten en ik wil zo graag met iedereen praten , maar ook houd ik zo van eten. Helaas houd ik ook van samen praten en dat is voor mij niet te combineren. Ook niet dat ik een beetje eet of helemaal niet , want bij de gedachte aan al dat lekkers dat gaat komen zorgt dat mijn speeksel overvloedig klaarstaat om al dat lekkers naar mijn maag te laten glijden.
Dus ga ik kwijlend in afwachting maar zitten en als dan ook nog zoiets van 'we hebben op jullie gewacht met het gebak' is dubbelop zo erg want ik wil absoluut geen spelbreker zijn. dus komt er eigenlijk op neer dat alle gezelligheid niet aan mij is besteed. 
En dat is helemaal niet aan mij besteed want ik houd zo van gezellig samen zijn maar omdat dit drama steeds kwalijker vormen gaat aannemen en het voor mij steeds moeilijker word is ook het bedenken van een oplossing niet haast te doen. Want al het gezelligs zonder eten of drinken ontaard toch steeds weer in eten of drinken en dat is voor mij een onmogelijke combinatie.

sonde (28 februari 2006)
Nu zal ik es mijn eigen echtgenoot in het zonnetje zetten. want hij heeft ondanks zijn razend drukke baan toch ook nog de tijd en de moed gevonden om mijn maagsonde die eruit was gevallen ondanks dat hij gisteren door arts Betty was vervangen toch weer uitviel. het schijnt dat ik nogal agressief maagsap heb, zodat het ballonnetje wat dat ding op zijn plaats houdt helemaal wegvreet. toch heeft Jetze al zijn moed bijeen geraapt en ondanks zijn vrees voor enge dingen (hij is een echte held op sokken) heeft hij het voor elkaar gekregen om een nieuwe maagsonde in mijn buik te plaatsen en zoiets moet ook vrij vlot gebeuren want binnen 2 uur is zo'n holte waar de sonde doorheen gaat, dicht.

Marjan