Deiboek  eind mei 2005

Waar komt mijn levensvisie vandaan, dus het gevoel om alles eruit te halen wat er in zit? 
Nou mijn vader is zomaar, plotseling in huis van de trap gevallen en was dood, gebroken nek. Dus als hij had doorgeleefd was hij vast locked in geworden, wat toen een vreselijk idee leek, maar nu omdat ik enkele LIS-mensen ken is mijn mening daarover wel erg veranderd.
Voor iemand die een gezond, alles-werkend lijf heeft ,is het idee LIS te worden vreselijk, maar op het moment dat je het bent dan denk je daar niet bij na, op de lange duur accepteer je de situatie. 
Waarom dan zo vreselijk lang ertegen gestreden? Omdat het lekker is om te bewegen en omdat ik er resultaat mee blijf behalen. En ik alles er wil uithalen wat er in zit. En omdat ik resultaat er mee behaalde stimuleerde mij ook om verder te oefenen en nu nog. En ik weet ook dat de andere LIS-mensen ook zo hard werken maar niet zoveel resultaat behalen als ik.
Ik denk dat het verschil ligt aan de manier waarop de bloeding is ontstaan, bij de meeste is het spontaan gebeurd, maar bij mij is het veroorzaakt tijdens een operatie.
En had ik jarenlang het gevoel dat er een groot gapende afgrond naast me meeging en mij die diepte inzoog, had ik vanmorgen voor het eerst weer het gevoel dat mijn linkerzij meehielp bij het opstaan.
Want immers niemand weet hoe lang hij denkt te leven,zelfs een gezond mens kan plotseling dood gaan,ook jonge mensen.

Marjan