Deiboek juli 2006

Nu dan eindelijk nog even tijd om te schrijven, ik merk nu wel naarmate ik meer herstel deste drukker ik het krijg.

We maken het goed, ik oefen druk door en ik merk nu dat mijn linkerzijde meer mee gaat werken, sinds ik de hulppaal bij mijn bed weggehaald heb en gewoon zittend over mijn bed op de rolstoel hup. Met als resultaat dat mijn spieren gaan meewerken. En ik voel dat ze er zijn in mijn rug. Nee, geen spierpijn, maar als iets jaren niet mee heeft gedaan voel je dan wel als het weer werkt. Dat is hetzelfde als met mijn linkerarm, nu doe ik er weer meer oefeningen mee en ik voel mijn bloed erdoorheen stromen. En nu mijn zwemuurtje weer afgelopen is, zoiets belachelijks je oefent de hele winter en dan stopt het en ik voel al mijn kracht weer weghobbelen en ja zo blijf ik jaren oefenen totdat ik eindelijk sterk genoeg ben om zelf los te staan. Ben daarom inmiddels weer begonnen met een half uur per dag te staan, ja kunst als je gezond bent maar ik ben mijn balans kwijtgeraakt en dan gaat het nog wat wiebelig, maar allang niet meer zo wiebelig als toen ik uit het verpleeghuis kwam.

Begin ook vrijer te raken met mijn scootmobiel. Durf nu ook al veel verder weg nu het weer wat warmer wordt en ik doorkrijg hoe ver het ding kan rijden.
Wel ben ik gebonden aan asfaltwegen, want op klinkers hobbel ik helemaal uit elkaar, dus ik rijd soms midden op de weg en hoor de automobilisten wel grommen.....

 

Marjan